ETAP 6

Etap 6: Probołowice – Pałecznica
w przygotowaniu

Pałecznica – wieś; województwo małopolskie, powiat proszowicki, siedziba władz gminy Pałecznica. Kościół p.w. św. Jakuba Starszego Apostoła, msze św. w niedziele o 8.00, 10.00, 12.00. Noclegi w parafii, ks. Bogdan Pasisz, tel. 41 384 80 13. Sklepy, ośrodek zdrowia, urząd pocztowy, punkt apteczny, punkt kasowy Banku Spółdzielczego, przystanek PKS, busy.

Badania archeologiczne dowodzą, że pobliskie tereny zamieszkałe były już około 6000 lat temu. Nazwa miejscowości mogła powstać od przepływającej tu rzeczki, która – choć dzisiaj nazywa się Łoszówka – to dawniej miała nazwę Pełcznica (staropolskie słowo „pełk” oznacza „teren błotnisty”). W 1232 r. wieś wymieniona została pod nazwą „Pelcznicza”, a w 1280 r. „Pelcznycha”. W przekazach historycznych pojawiła się również jako Pałesnica, Pałęsnica, Pałesznica, a u Długosza Palcznycza. W dokumentach z 1337 r. wspomniana zostaje jako własność Mszczuja, wojewody sandomierskiego. Rozwojowi osadnictwa sprzyjały dobre warunki klimatyczne i glebowe. Przez wiele wieków okoliczne tereny stanowiły własność rodów rycerskich, a później szlacheckich; na dwór królewski dostarczano stąd artykuły spożywcze. W XV w. na potrzeby wojska rozwinęło się rzemiosło. W średniowieczu przebiegał przez wieś szlak handlowy prowadzący z Krakowa przez Proszowice do Wiślicy i Sandomierza. W XVIII w. w wyniku rozbiorów teren gminy i całej ziemi proszowickiej znalazł się pod panowaniem austriackim. W latach 1809–1814 wchodził w skład Księstwa Warszawskiego, w latach 1815–1831 Królestwa Polskiego, a później, aż do roku 1914, znalazł się w zaborze rosyjskim. W czasie Powstania Kościuszkowskiego zatrzymał się tu wraz ze swymi oddziałami Tadeusz Kościuszko przed bitwą pod Racławicami. Według szacunków niektórych historyków, w Powstaniu Kościuszkowskim wzięło udział ponad 100 chłopów z rejonu Pałecznicy.
Kościół p.w. św. Jakuba Starszego Apostoła znajduje się na niewielkim wzniesieniu i jest przykładem średniowiecznej, skromnej, prowincjonalnej budowli z elementami stylu neogotyckiego oraz z barokowym wystrojem wnętrza. Pierwsze wzmianki o świątyni pochodzą z lat 1325–1327. W latach 1551–1584 kościół przekształcony został na zbór kalwiński, a następnie na ariański i stał się jednym z najważniejszych ośrodków ruchu protestanckiego w Polsce. W okresie kontrreformacji został zwrócony katolikom, a po rekonstrukcji w 1695 r. ponownie go konsekrowano. W 1826 r. świątynia została rozbudowana i nadano jej styl neogotycki. Na uwagę zasługuje ambona z początku XVIII w. oraz marmurowa chrzcielnica z XIX w. W ołtarzu głównym umieszczony został obraz ukrzyżowania Chrystusa, zaś w lewym ołtarzu bocznym przybrany w srebrną sukienkę obraz patrona kościoła.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: